Nederlands: Witbuikegel
Wetenschappelijk: Erinaceus albiventris (voorheen Atelerix albiventris)
Engels: four-toed hedgehog, African Pygmy Hedgehog  
Frans: Hérisson africain à ventre blanc
Duits: Weißbauchigel  

Herkomst:

De Witbuikegel komt voor in Zambia, Senegal en in Soedan.
Ze leven daar in droog grasland, Savanne, maar ook is tuinen in de buurt van mensen.

Uiterlijk:

Lichaamslengte: 15-25 cm
Staartlengte: 0-1 cm
Gewicht: 250 - 650 gram
Temperatuur: 36.1 tot 37.2 graden

Witbuikegels komen in verschillende kleuren voor.  De stekels zitten op de bovenkant van de kop en rug. Bij wildkleur egels hebben de stekels een witte punt en is het midden zwart of bruin, je hebt ook egels in andere kleuren en dan zijn de stekels en snuit anders van kleur.
De buik, kop, oren en poten hebben geen stekels maar zachte witte haren. De Witbuikegel heeft een spitse snuit met zwarte haren. De neus en snorharen zijn ook zwart. De oren zijn ook donker gekleurd, maar onbehaard.
De pootjes zijn kort en stevig, bestemd om lange afstanden mee te lopen. Aan de voorpoot hebben ze 5 tenen en aan de achterpoot 4.
De diertjes hebben een heel klein staartje wat je eigenlijk niet ziet, alleen als je aan de onderkant kijkt.

Gedrag

De Witbuikegel is een solitair levend schemer- en nachtdier. In gevangenschap kunnen de vrouwtjes echter wel samenleven. 2 mannen gaan absoluut niet samen en zullen vechten tot de dood. Sommige dieren kunnen als koppel samenleven, vaak gaat het niet goed, omdat de vrouw de man niet accepteert en hem steeds aanvalt. Andersom kan het ook dat de man de jongen opeet.
Alleen leven is voor deze diertjes dus geen straf, maar 2 dames samen kan wel.

Witbuikegels zijn hele rustige dieren die erg tam kunnen worden. Ze bijten niet tot nauwelijks. De diertjes kunnen echter wel bijten, zeker als je net eten vast hebt gehad. In het begin kunnen de dieren wat schrikachtig zijn, dit gaat langzaam over als ze aan je geur wennen en je stem leren kennen.
Pak de diertjes voorzichtig op door je handen aan de zijkanten voorzichtig onder de buik te schuiven.
Loslopen in huis kan prima, maar zorg wel dat ze nergens vast kunnen komen te zitten of dat ze ergens onder kunnen waar je ze niet meer vandaan kunt krijgen. Egels kunnen in best kleine hoekjes kruipen!

In het wild houden de dieren van juni tot september een soort rust. Het is geen winterslaap, maar ze zijn wel een stuk minder actief ook eten ze gedurende deze periode minder.

Soms zie je dat je egel zichzelf bespeekseld, het dier heeft allemaal schuim om de mond (is geen hondsdolheid) en smeert dat over zijn stekels uit. Waarom de diertjes dit doen is niet precies bekend. Er zijn verschillende theorieën over. Er wordt gedacht dat ze het doen om het andere geslacht aan te trekken. Of om net zo als de omgeving te ruiken om geen aandacht te trekken. Maar het zou ook een manier kunnen zijn om zichzelf tegen roofdieren te beschermen. De dieren kunnen het ook om van alles doen dat maakt het erg lastig om te bepalen wat nou de reden is. Soms ruiken ze aan iets nieuws in het verblijf, als ze elkaar tegen komen, als ze los in huis lopen, als ze een ontlasting van de ander ruiken.

Witbuikegels kunnen ook geluid maken. Normaal als ze wakker zijn hoor je ze snuffelen. Als ze schrikken of boos zijn rollen ze op en maken ze een raar klakkend geluid en soms springen ze daarbij ook omhoog. Bij pijn of vechten kunnen ze oorverdovend gillen.

Huisvesting:

De minimale ruimte voor een Witbuikegel is een verblijf van 100-50-50, groter mag.
Dit kan een terrarium, aquarium of dunabak zijn. De bak moet tochtvrij zijn, makkelijk schoon te maken, warm (20-24 graden) en ventilerend.
Er dient een slaapplaats aanwezig te zijn, deze kan bestaan uit een omgekeerd doosje met een gat erin, een stuk boomschors, een houten huis of iets anders waar het dier zich onder kan verschuilen.
Een egel heeft veel beweging nodig en daarom is het verstandig een loopwiel in de bak te plaatsen. Zorg er wel voor dat het een dicht wiel is waar de egel niet met de pootjes doorheen kan zakken. Ook moet het wiel makkelijk schoon te maken zijn omdat de dieren tijdens het lopen hun urine en ontlasting laten vallen.
Zorg dat het loopwiel groot genoeg is voor het dier, als het diertje in het wiel staat, moet het een rechte rug hebben en niet krom staan.

De temperatuur dient tussen de 20 en 24 graden te zijn, s’nachts mag het iets koeler zijn, maar de temperatuur mag niet onder de 15 graden komen!
 
In Amerika is de Witbuikegel erg populier als huisdier en daar zijn een aantal liefhebbers die hun dieren deels zindelijk hebben gemaakt. Je kunt natuurlijk altijd proberen of je egel hier gevoelig voor is. Plaats een klein kattenbakje in het hok met een makkelijke instap. Leg hier steeds ontlasting van de egel in zodat het bekend wordt. Mogelijk wordt het dier deels zindelijk.

Witbuikegels zijn het beste te huisvesten op beukensnippers. Kranten of kattengrit kan ook. Let bij het kattengrit op dat het niet te stoffig of klontvormend is.
Bij de bodembedekking is het goed om te letten op het stofgehalte en het moet niet tussen de stekels blijven hangen. Zaagsel of dergelijke bodembedekking is te stoffig en het blijft overal tussen zitten. Ook nestmateriaal van lange draden is ongeschikt, de egel kan hierin vast komen te zitten.

Eten en drinken is het beste aan te bieden in platte schaaltjes. Als je egel ze omgooit kun je ze het beste vastzetten in het verblijf.
Sommige egels leren uit een fles te drinken, dit is op zich veel beter, omdat het water dan niet zo snel vervuilt en ze kunnen het niet omgooien.

Voortplanting:

Geslachtsrijp: 2 maanden
Draagtijd: 35-43 dagen
Aantal jongen: 1-10
Ogen open: 14 dgn
Zoogtijd: 6-7 weken
Levensverwachting: 4-10 jaar.



De Witbuikegel kan zich het hele jaar door voortplanten. De diertjes zijn al met 2 maanden geslachtsrijp, echter is het absoluut niet verstandig met zulke jonge dieren te fokken. Vrouwtje mogen vanaf 9-10 maanden leeftijd gedekt worden.

Na een dracht van 35 tot 43 dagen kunnen er 1 tot 10 jongen ter wereld komen, maar meestal zijn het er 3 tot 5. De jongen wegen rond de 10 gram. Na 14 dagen gaan de oogjes open en zullen de jongen rond gaan lopen. Met 3 weken leeftijd zullen ze proberen vast voedsel met moeder mee te eten. Na 6-7 weken kunnen ze gespeend worden.
Als je de jongen geboren worden zien ze er heel vreemd uit, de huid bevat heel veel vocht en de stekels liggen daarin verborgen. Je kunt de stekels dus wel zien, maar niet voelen. Dit is om de moeder te beschermen tijdens de bevalling. Na 24 uur trekt het vocht weg en komen de stekeltje tevoorschijn.

Laat de moeder tijdens en na de bevalling absoluut met rust, anders bestaat de kans dat ze alle jongen opeet.
Om tot een dekking te komen moeten de dieren bij elkaar geplaatst worden, je kan het beste het vrouwtje bij het mannetje zetten gedurende 1 week, daarna weer uit elkaar halen. Het paren gebeurt onder luid gepiep. Let wel op dat de dieren niet vechten, dit kan gebeuren als de dieren elkaar niet accepteren.



Geslachtsbepaling:

Een mannelijke Witbuikegel heeft de penis in het midden van de buik zitten.
Bij vrouwtjes zit de geslachtsopening tegen de anus aan.

Voeding:

Witbuikegels eten in het wild vooral insecten, maar ook eieren, slangen en andere kleine diertjes.

In gevangenschap kun je droge kattenbrokjes geven, Royal canin Fit 32 en Indoor 27. Daarnaast sprinkhanen, krekels, meelwormen, morio wormen, nestmuisjes, gekookt ei en wasmotten. Ook fruit vinden ze lekker al is het wel even uitproberen wat je egel lust. Ieder dier heeft zijn eigen voorkeur.
Hüttenkäse mag ook met mate.
Regenwormen en slakken uit de tuin lusten ze ook, maar deze dieren zijn vaak besmet met wormeneieren.

Water is aan te bieden in een schaaltje of een drinkfles.

Medisch:

Het is verstandig de egel 2 tot 4 keer per jaar te ontwormen. Dit kun je op verschillende manieren doen. Door middel van een pipet in de nek of met een oraal vloeibaar middel. Ook tabletten kunnen, maar dit is erg moeilijk in te geven, sommige dieren trappen erin als je het ergens instopt. Injectie via de Dierenarts is ook mogelijk. Het is verstandig de egel 2 tot 4 keer per jaar te ontwormen. Dit kun je op verschillende manieren doen. Door middel van een pipet in de nek of met een oraal vloeibaar middel. Ook tabletten kunnen, maar dit is erg moeilijk in te geven, sommige dieren trappen erin als je het ergens instopt. Injectie via de Dierenarts is ook mogelijk.

Egels kunnen vrij snel tandsteen krijgen, het is belangrijk dit goed in de gaten te houden en als het dier er last van heeft dit onder narcose te laten verwijderen.

Overgewicht komt veelvuldig voor, als het dier zich niet meer normaal op kan rollen is het absoluut te dik. Het dier veel los laten lopen, loopmolen aanbieden en overzetten op een light dieet, Royal canin light 38 is zeker verstandig. Het dier zal anders vroegtijdig sterven.